W poprzednim wpisie przedstawiłem podsumowanie zagrożeń związanych z urządzeniem gier w kasynach stacjonarnych (raport: FAFT Risks of Gaming and Gambling), w tym wpisie przedstawiam zagrożenia przypisane kasynom internetowym oraz zakładom wzajemnym urządzanym przez sieć Internet. 

W raporcie APG/FATF z 2009 r. gry online i hazard nielegalny pozostały poza zakresem badania. W rozdziale poświęconym implikacjom politycznym autorzy wskazali, że kanał zdalny stanowi istotną lukę w wiedzy i wymaga odrębnych badań oraz wymiany kazusów. Wrześniowy raport FATF z 2026 r. tę lukę domyka. Z kolei wytyczne FATF z 2008 r. nie ignorowały kanału zdalnego - przyjmowały, że każde odniesienie do kasyn obejmuje także kasyna internetowe, i zawierały ciągle aktualny katalog czynników ryzyka: weryfikacja IP, kontrola BIN rachunku płatniczego, portfele elektroniczne, karty przedpłacone, wielość kont i portfeli u jednego operatora, wreszcie wspólne platformy pokerowe i chip dumping.

Zagrożenia związane z urządzaniem gier w kasynie internetowym/zakładach wzajemnych internetowych w wersji 2026 to w znacznej mierze katalog z 2008 r. plus aktywa wirtualne, media społecznościowe i struktura właścicielska.

Zagrożenie nr 1 - tożsamość.

Częste (powtarzalne) korzystanie z VPN, wielość urządzeń, rozbieżność między deklarowanym miejscem zamieszkania a rzeczywistą lokalizacją wykrytą przez system operatora, niezgodność adresu IP z deklaracją klienta, wielu graczy korzystających z tego samego adresu IP lub tego samego dostawcy, zakładanie wielu kont na te same lub fikcyjne dane, odmowa weryfikacji w trybie wideo, próby reaktywacji konta uprzednio zamkniętego po czynnościach wyjaśniających, wreszcie nowe IP niespójne z historią konta (jako przesłanka przejęcia konta przez osobę trzecią). Osobnym wskaźnikiem jest klient logujący się w państwie, w którym hazard jest zakazany.

Zagrożenie nr 2 - płatności.

Preferowanie instrumentów podwyższonego ryzyka (aktywa wirtualne, karty przedpłacone, vouchery, portfele elektroniczne), łączenie waluty fiducjarnej z aktywami wirtualnymi, wiele kart na różne dane przypisanych do jednego konta, wypłata na rachunek inny niż rachunek zasilenia, wypłaty w walucie obcej niespójne z deklarowaną lokalizacją, obciążenia zwrotne na wielu kartach, zasilenia z licznych rachunków zagranicznych, agregowanie wpłat wielu osób i wypłata na jeden rachunek, korzystanie z nielicencjonowanych usług przekazów pieniężnych, wreszcie utrzymywanie znacznych sald nieaktywnych.

Zagrożenie nr 3 - pozorowanie gry.

Depozyt i natychmiastowa wypłata bez istotnej gry, niskie stawki przy wysokich obrotach wpłat i wypłat, zakłady o "krótkich" kursach (tzw. short-odds bets - niskoryzykowne zakłady o niewielkich wygranych) jako uzasadnienie wypłaty, zakłady składane automatycznie lub robotycznie, konsekwentne obstawianie wszystkich wyników, nieprawdopodobnie długie serie wygranych, chip dumping w środowisku P2P i pary graczy o stałym kierunku przepływu (anomalie P2P [Peer-to-Peer] w kontekście hazardu online, gier wieloosobowych oraz systemów płatności to zachowania lub oszustwa zachodzące bezpośrednio między użytkownikami danego serwisu, które mają na celu manipulację systemem, pranie pieniędzy lub kradzież. Jednym z najpopularniejszych przykładów takiej anomalii jest tzw. chip dumping ["porzucanie" żetonów], czyli oszustwo polegające na tym, że jeden gracz celowo przegrywa swoje żetony lub pieniądze na rzecz drugiego gracza przy tym samym stole (najczęściej w pokerze online).

Wytyczne z 2008 r. wskazywały już, że kluczowym punktem obserwacji jest platforma wspólna dla wielu operatorów i że operator oraz dostawca platformy muszą mieć rozdzielone role w zakresie alertów i czynności następczych. W raporcie z 2026 r. ta koncepcja wraca jako ryzyko modelu white-label i zależności od dostawców zewnętrznych bez należytego nadzoru.

Zagrożenie nr 4 - manipulacja rozgrywkami sportowymi.

Wskaźnikami są: obstawianie przez osoby powiązane z rozgrywanymi sportowymi zawodami (sędzia, zawodnik, trener, pracownik klubu lub organizacji nadzorującej), nietypowo duże lub skoordynowane zakłady na zdarzenia oznaczone przez organizacje monitorujące uczciwość rozgrywek, a także obstawienie wyniku, który następnie został uznany za ustawiony. FATF dodaje, że do koordynacji takich działań wykorzystywane są media społecznościowe.

Zagrożenie nr 5 - rynek nielegalny.

FATF stwierdza, że nielegalny i nielicencjonowany hazard offshore stanowi istotne ryzyko, a w niektórych państwach rynek nielegalny dorównuje legalnemu lub go przewyższa, przyciągając graczy promocjami i wyższym poziomem poufności. Towarzyszą temu następujące wskaźniki: podszywanie się pod tożsamość akceptanta (przez tzw. sham merchants - firmy krzaki, firmy oszukańcze), gdzie płatności hazardowe są procesowane jako zwykłe transakcje detaliczne krajowego przedsiębiorcy; częste zmiany adresów domen i nazw marek; reklamowanie się w jurysdykcjach, w których hazard jest zakazany; uzyskanie licencji, po którym następuje przedłużający się okres bezczynności operacyjnej.

Zagrożenie nr 6 - operator jako czynnik ryzyka.

Wskaźniki: umowy z dostawcami usług niematerialnych (oprogramowanie, marketing, doradztwo, technologie) pozbawione sensu gospodarczego, znaczące transgraniczne przepływy B2B niezwiązane z regulowaną działalnością hazardową, ekspansja w usługi kryptoaktywów, płatnicze i marketingowe, gwałtowny wzrost przychodów nieprzystający do profilu działalności, obywatelstwo nabyte w drodze inwestycji po stronie beneficjentów rzeczywistych, ekonomicznie niezrozumiałe transfery własności (zbycie rentownego biznesu za darmo, nabycie nierentownego po zawyżonej cenie) oraz pozyskiwanie klientów przez pośredników i agentów.

Zagrożenie nr 7 — media społecznościowe i gry wideo.

Platformy hazardowe i gamingowe są coraz ściślej powiązane z mediami społecznościowymi, co FATF wiąże z rekrutacją słupów, reklamą podmiotów nielegalnych, dystrybucją propagandy i zbiórkami na finansowanie terroryzmu. Wskaźnikami są nienadzorowane funkcje czatu oraz umieszczanie na koncie lub na platformie treści promujących terroryzm i ekstremizm.

Ciekawostka: raport z 2009 r. stwierdzał, że nie odnaleziono ani jednego przypadku finansowania terroryzmu w sektorze kasyn. W raporcie z 2026 r. stwierdza się, że w hazardzie ryzyko FT pozostaje nadal ograniczone wskazując, że jest ono w przestrzeni gier online wyraźniej udokumentowane.

Zagrożenie nr 8 — obchodzenie limitów odpowiedzialnej gry.

Systematyczne próby omijania limitów czasowych, limitów wpłat i mechanizmu samowykluczenia figurują w wykazie jako wskaźnik AML. FATF jednocześnie zastrzega, że część wskaźników może opisywać hazard problemowy, a nie zamiar przestępny. Dla operatora oznacza to obowiązek rozdzielenia dwóch reżimów przy jednym zdarzeniu: zgłoszenia do jednostki analityki finansowej oraz działań z zakresu odpowiedzialnej gry, z rejestrem osób wykluczonych włącznie.

Wnioski.

Podobnie jak w przypadku wskaźników dla kasyn stacjonarnych, wykaz nie jest wyczerpujący, a pojedynczy wskaźnik nie tworzy jeszcze (uzasadnionego) podejrzenia prania pieniędzy czy finansowania terroryzmu.