We wrześniu 2026 r. FATF opublikował zestaw wskaźników ostrzegawczych dla sektora gier i hazardu (Red Flag Risk Indicators). Materiał powstał na podstawie odpowiedzi z 80 jurysdykcji, uwag pisemnych z 29 i szeregu kazusów przekazanych przez państwa członkowskie. Jest to pierwsza aktualizacja od raportu APG/FATF z marca 2009 r. — czyli po siedemnastu latach.

Poniżej wykaz najważniejszych zidentyfikowanych zagrożeń związanych z ryzykiem prania pieniędzy (ML), finansowania terroryzmu (TF) oraz, w nieco mniejszym stopniu, finansowania proliferacji (PF) związanego z sektorem kasyn stacjonarnych.

Zagrożenie nr 1 - (nadal) gotówka.

Raport wskazuje jako wskaźnik intensywne posługiwanie się gotówką w lokalu, ze szczególnym uwzględnieniem nominałów wysokich, oraz liczne wpłaty gotówkowe w krótkich odstępach czasu (nawet sekundowych). Osobno wymieniono mieszanie żetonów z gotówką przez gracza. Raport z 2009 r. definiował to jako refining, czyli wymianę dużej ilości drobnych nominałów na nominały większe (łatwiejsze do transportu). Techniką wiodącą było wówczas zasilanie automatów przez akceptory banknotów przy minimalnej grze i odbiór biletu TITO.

W raporcie z 2026 r. ta sama technika wraca jako obchodzenie limitów wprowadzania banknotów przez jednoczesną grę na wielu automatach.

Zagrożenie nr 2 - osoba trzecia jako warstwa anonimizacji.

Wskaźniki ryzyka wskazują na posługiwanie się osobami trzecimi przy zasilaniu terminali, zakupie żetonów i obstawianiu, odkupywanie od innego gracza instrumentów uprawniających do wypłaty (kupon, bilet TITO, zaświadczenie o wygranej) i przedstawianie ich jako własnych, a także okazywanie żetonów o nieustalonym pochodzeniu. Dochodzi do tego gracz działający na polecenie,  odbierający instrukcje telefonicznie lub od innej osoby na sali.

Wytyczne z 2008 r. określały tę kategorię pod nazwami improper use of third parties i unknown customers, raport z 2009 r. udokumentował ją kazusami (m.in. trzech klientów wymieniających drobne nominały w hiszpańskim kasynie oraz nabywanie żetonów przez podstawione osoby za środki z obrotu heroiną).

Zagrożenie nr 3 - unikanie przekraczania progów.

Dwa wskaźniki, o których mowa w raporcie w zasadzie odnoszą się do podobnej kwestii: żądanie wypłaty gotówką do wysokości progu (bez zgłoszenia się po odbiór reszty) oraz systematyczne odbieranie wygranych tuż poniżej progu identyfikacyjnego.

Raport FATF z 2009 r. dorzucał dwa niuanse, których w wykazie z 2026 r. już nie ma: wykorzystywanie zmian personelu do „resetowania" prowadzonych obserwacji zachowania klientów oraz strategię odwrotną - celowe przekraczanie progu, aby uwiarygodnić pochodzenie środków.

Zagrożenie nr 4 - personel.

Wskaźniki: próby przekupienia lub wpływania na pracowników, w tym przez napiwki i inne korzyści, w celu pominięcia wymogu weryfikacji, oraz konsekwentne korzystanie z obsługi konkretnej osoby przy unikaniu pozostałych.

Raport z 2009 r. traktował employee complicity jako odrębną metodę prania (nie zaś jako przesłankę ryzyka prania pieniędzy). W praktyce takie przesunięcie z metody do roli wskaźnika pozostaje bez wpływu na charakter zagrożenia.

Zagrożenie nr 5 — profil klienta i źródło majątku.

Tu katalog wskaźników jest obszerny i bez większych niespodzianek: majątek niespójny z profilem ryzyka, niechęć do udokumentowania źródła pochodzenia wartości majątkowych, adres skrytki pocztowej zamiast lokalu mieszkalnego, status PEP, "trafienie" na liście sankcyjnej, dopytywanie o limity i o to, czy i co operator kasyna raportuje do właściwych organów, wreszcie klient aktywny równocześnie w wielu lokalach bez czytelnego celu gry.

Wytyczne z 2008 r. porządkowały to w kategoriach klienta: high spenders, disproportionate spenders, klienci okazjonalni, wielokrotne konta ratingowe pod różnymi danymi.

W raporcie z 2026 r. wskaźnikiem jest ustalenie w toku badania źródła majątku, że np. klient zarabia na międzynarodowym obrocie towarami podwójnego zastosowania z państwami objętymi sankcjami (z przykładami tak prozaicznymi jak pralki, samochody i sprzęt medyczny).

Zagrożenie nr 6 - gra bez ryzyka.

Obstawianie w sposób minimalizujący przegraną - gra w parach, w której jeden uczestnik stale wygrywa, a drugi stale przegrywa, gry o niskim zwrocie lecz wysokim prawdopodobieństwie wygranej, duży zakup żetonów przy minimalnej grze, chip dumping przy stołach pokerowych.

Zagrożenie nr 7 - junkets i niejasny beneficjent rzeczywisty.

FATF odnotowuje, że klienci typu junkets są obecnie rzadkością, podlegają coraz surowszym regulacjom, ale nadal generują ryzyko anonimowości graczy i nieprzejrzystości beneficjenta rzeczywistego samego organizatora.

To rzadki przypadek, w którym FATF przyznaje, że ryzyko zmalało. Dla porównania — w 2009 r. junketom, salonom VIP i „podwykonawcom" junketów działającym na cudzej licencji poświęcono osobny rozdział wraz z problemem łączenia obrotów uczestników w jedną pulę.

Po stronie właścicielskiej wskaźniki dotyczą złożonych, transgranicznych struktur własnościowych, wykorzystania nominee, trustów i fundacji, a także takiego ukształtowania udziałów, by nie przekroczyć progów uruchamiających weryfikację regulacyjną.

Zagrożenie nr 8 - lokal kasyna jako brama zasilania kanału zdalnego.

Odrębnym wskaźnikiem jest zasilanie gotówką konta zdalnego za pośrednictwem punktu naziemnego tego samego operatora. Wytyczne z 2008 r. opisywały ten mechanizm jako właściwy „mieszanym łańcuchom hazardowym". Ten wskaźnik jest opisany w kolejnym wpisie. 

Podsumowanie.

Warto odnotować, czego w raporcie z 2026 roku nie  ma: lichwy przy stołach (była w raporcie z 2008), zagranicznych rachunków powierniczych pozwalających przesuwać wartość bez przelewu transgranicznego (raport z 2009) oraz kasyna na pokładach statków wycieczkowych, którym raport z 2009 r. poświęcił osobną analizę jurysdykcyjną.

Ponadto FATF zastrzega, że pojedynczy wskaźnik nie przesądza o niczym, a dopiero ich zbieg uzasadnia potrzebę pogłębionej analizy. Po drugie, i to także jest nowość, część wskaźników może świadczyć o hazardzie problemowym, a nie o zamiarze przestępnym, przy czym oba stany mogą współistnieć.

Dla instytucji obowiązanej oznacza to konieczność aktualizacji oceny ryzyka, przeglądu procedury wewnętrznej i scenariuszy monitoringu alertów, a także rozważenie rozdzielenia ścieżki AML od ścieżki odpowiedzialnej gry przy tym samym zdarzeniu.